امانت ، در قرآن و حديث واژه " امانت " در قرآن و احاديث اسلامى ، در همان معناى لغوى آن به كار رفته است ؛ امّا در تبيين عرصه‌هاى " امانت " و اقسام امينان ، نوآورىهاى جالب توجّه و نكاتى تنبّه‌آفرينى در متون اسلامى ديده مىشود . در اين بخش ره‌نمودهاى اسلام درباره ارزش و آثار امانتدارى ، روش فرهنگ‌سازىِ امانتدارى در جامعه ، انواع امانت‌ها و امينان ، وآيين امانت‌سپارى ، در شش فصل خواهد آمد كه در اين جا به خلاصه آنچه در اين فصول خواهد آمد ، اشاره مىشود : يك . تأكيد فراوان بر ضرورت امانتدارى تأمّل در فصول مختلف اين بخش ، بيانگر اهمّيت فوق‌العاده امانتدارى در اسلام است ، به گونه‌اى كه اين آيين مبين ، با تكيه بر احساسات فطرى و دينى و با بهره‌گيرى از شيوه‌هاى مختلف تبليغاتى ، تلاش مىكند پيروان خود را به امانتدارى وا دارد . از منظر اسلام ، شخص مسلمان ، موظّف است كه انواع امانت‌ها را ، كوچك باشند يا بزرگ ، در هر حال و به همه اشخاص ، حتى بدترين انسان‌هاى روى زمين ، ادا نمايد و به هيچ وجه ، حق ندارد حتّى به كسى كه به او خيانت كرده ، خيانت كند . « 1 » دو . روش توسعه فرهنگ امانتدارى در جامعه فرهنگ‌سازى در زمينه امانتدارى ، نيازمند برنامه‌ريزى دقيق و همه‌جانبه در جهت

--> ( 1 ) . ر . ك : دانش‌نامه ميزان الحكمه : ج 7 ص 331 ( وجوب بازگرداندن امانت ) .